19-07-06

de indianen

De Indianen leefden heel dicht bij de natuur.Volgens hen waren ook de goden in de natuur te vinden. In de eerste plaats waren dat de zon, de maan en de aarde. Maar ook sommige dieren waren heilig voor de Indianen, zoals de slang de arend en de bizon. Bizons waren de belangrijkste dieren op de prairie. Hun vlees was voedzaam en van hun huid werden kleren en tipi's gemaakt. De Indianen leefden in harmonie met deze dieren. Ze doodden alleen de dieren die ze nodig hadden en gebruikten zoveel mogelijk van elk karkas.

 

Beschermgeest

Iedere Indiaan had bovendien zijn eigen beschermgeest. Dat was een geheimzinnige kracht in een bepaald dier of plant. Daardoor werd hij beschermd tegen allerlei gevaren. Volgens de Indianen had elk wezen zijn eigen geest of spirituele kracht. Deze hielp bij het vinden van voedsel, behoede hen voor verwondingen en schonk hen overwinningen.

 

Harmonie

De Indianen vonden het belangerijk om in harmonie te leven met hun wereld, omdat de aarde hen alles gaf wat ze nodig hadden. Ze probeerden de natuur ook nooit in hun greep te krijgen, maar respecteerden haar en waren dankbaar voor haar zegeningen.

 

Sjamaar

Elke Indianenstam had zijn eigen sjamaan ( medicijnman of vrouw ). Dat was niet alleen een dokter maar ook een soort priester. Zo'n man of vrouw kende allerlei kruiden die hielpen tegen ziektes. Bovendien kon hij of zij voor de hele stam aan de goden vragen om een goede jacht of een rijke oogst.

 

Rituelen

De Indianen dansten heilige dansen, zongen heilige liederen en aten van heilige planten. Daarvoor konden ze in de toekomst kijken. Door het roken van de vredespijp konden ze met hun goden praten. Noordamerikaanse Indianen hielden plechtige rookrituelen om de hulp van de krachten in te roepen, bij de oorlogvoering, bij het sluiten van vrede, om een handelsovereenkomst te bezegelen, maar ook als ze regen of een geslaagde jachtpartij af wilden smeken. Pijpen speelden een rol in alle religieze ceremonies. De tabak die erin werd gedaan, werd beschouwd als een heilige plant.

 

Dromen

Door hun dromen wisten Indianen welke plannen hun goden hadden. De Indianen hadden een zeer complexe godsdienst, die een belangrijke rol speelde in hun dagelijks leven, ze baden vaak en hielden ceremoniele dansen voordat ze op expeditie gingen. Hun jaar was verdeelt over een reeks ceremonien waarin ze de geesten bedankten voor hun hulp. De Indianen religie eerde het land. Zij geloofden dat " al het leven heilig was".

 

Geloof Prairie Indianen

De Prairie - Indianen geloofden dat alles op de vlakte was doordrongen van de geest van de schepper, de " grote geest " of het grote mysterie. De schepper had de wereld zo ingericht dat elk levend wezen de ander van dienst kon zijn. Hij stond de Prairie - Indianen toe om op het land te leven.

 

Muziek, dans en ceremonies

Met muziek, dans en ceremonies werd gebeden en de geesten eer betoond. Vrijwel iedere taak en gebeurtenis had zijn eigen speciale zang of dans. Ceremoniele dansen waren voor de Indianen de manier waarop ze vreugdevolle gebeurtenissen vierden en om gezondheid, een geslaagde jacht en een rijke oogst.

 

de belangrijkste dans

De belangrijkste dans was de zonnedans. Met deze oeroude ceremonie werd de zon geeerd, die de aarde weer verwarmde na een koude winter. Het was bovendien een offer van Wakan Tanka ( de grote geest ), waarmee de Indianen hem smeekten hen vrede en voorspoed te brengen.

 

Spirituele kracht

De Indianen geloofden dat alles spirituele kracht bezat, daarom had alles in hun leven ook een spirituele betekenis. Het bracht ongeluk als de geesten beledigde en daarom werden offers gebracht en rituelen uitgevoerd.

 

Visioenen

De Indianen lieten zich graag leiden door visioenen. Ze hoopten dat ze visioenen kregen in hun dromen of op eenzame reizen , de " dromentochten ". Als iemand werd getroffen door ongeluk kom hij zo'n tocht maken om de geesten om hulp te vragen. Droomtochten werden ook gemaakt op bepaalde tijdstippen in iemands leven. Als een jongen tegen de twintig liep, werd hij naar een afgelegen plek gestuurd om een visioen te krijgen. Vier dagen lang bleef hij daar vasten, bidden en de geesten aanroepen. Als de tocht slaagde, werd de jongeman bezocht door een geest, die tegen hem sprak en zijn beschermer werd. Deze kon hij voortaan aanroepen als hij hulp of bescherming nodig had. Mannen die sterke vidioenen kregen werden vaak heilige mannen. De Wicasa Wakan of de " man van de mysterien " werden bijzondere vermogens toegedicht, waaronder het zeer belangrijke vermogen om zieken te genezen.

 

De dood

De Indianen waren niet echt bang voor de dood. Ze zagen het eerder als een vervolg van hun leven hier op aarde. Ze geloofden dat de ziel na de dood voortleefde. Ze voerden ceremonies uit als voorbereiding op de reis naar het hiernaarmaals. In het hiernaarmaals leefden ze net zoals hier op aarde. De Indianen geloofden niet in een hel. Volgens hun werden alle misstappen hier op aarde al bestraft. Ondanks het prettige leven na de dood dat de doden te wachten stond, Waren degenen die achter bleven in diepe rouw. Rondom de dood van een Indiaan was ook weer een ceremonie.

 

Verhalen

De Indianen luisterden graag naar sprookjes, mythen en legende. De familie ging vaak rond het vuur zitten om naar verhalen te luisteren. Deze waren behalve leuk ook leerzaam, omdat ze de goddienst en de tradities van het volk vertaalden. De voornaamste mythen zijn mythen over de schepping van de wereld en haar bewoners, de scheppingsmythen en de heldenmythen.

 

Bijzondere gebeurtenissen

De Indianen kenden veel bijzondere gebeurtenissen. Ze vierden belangrijke momenten in het leven, zoals het begin van de puberteit, het huwelijk of een overwinning in de strijd. Bij zulke gelegenheden droegen ze ceremoniele kledij, die met bont, veren, stekelvarkenpennen en kralen was versierd. Van dierentanden, botjes, klauwen, schelpen en stenen maakten ze halskettingen, oorringen en armbanden.

 

Verering

Noordamerikaanse Indianen waren er van overtuigt dat de hemel en de aarde, de planten en de dieren, de rivieren en alle andere dingen die krachten bezaten, die geeerd moesten worden. Door middel van dans, gezang, gebeden en andere regigieuze ritten kwamen ze met deze krachten in contact. Sommige stammen aanbaden ook monsters, zoals het afschrikwekkende kannibaalwezen in het noordwesten. Ze dansten om zijn slechte kant te laten zien.

 

 

09:22 Gepost door speaking eyes in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ALLEMAAL BUNK... HELAAS. MAAR ALS U TOCH BELANGSTELLING HEEFT VOOR RED INDIANS...

ZOEK EENS IETS OP OVER BUFFY SAINTE MARIE

Gepost door: Sicko | 21-07-06

De commentaren zijn gesloten.